Terugblik 'Celebrate life of Musu'
Lieve gemeente,
Wat kan ik zeggen? Mijn hart loopt over van dankbaarheid.
Gisteren hebben jullie mij een dag gegeven die ik nooit meer zal vergeten. Toen deze reis begon, had ik nooit kunnen vermoeden hoeveel liefde, steun, gebeden, bezoekjes, kaarten, berichten, praktische hulp en vriendschap ik zou ontvangen. Jullie zijn niet alleen een groep geworden die mij ondersteunt; jullie zijn een deel van mijn leven geworden.
Jullie waren gisteren massaal aanwezig. Toen ik de zaal rondkeek en al die vertrouwde gezichten zag, voelde ik mij gedragen door een golf van liefde. Het was alsof ieder van jullie een stukje van mijn last had helpen dragen gedurende deze bijzondere reis.
En toen kwam die laatste verrassing... Toen ik zogenaamd naar buiten werd begeleid en daar ineens de Afrikaanse trommelgroep stond te spelen, wist ik niet wat mij overkwam. Mijn hart sprong op van vreugde. Velen van jullie weten hoeveel ik vroeger genoot van het dansen bij hun optredens toen mijn lichaam dat nog toeliet. En dan mijn dochter, daar tussen de trommelaars... Dat moment raakte mij diep.
Voor een ogenblik vergat ik de ziekte, de pijn, de zorgen en alles wat deze reis met zich meebrengt. Ik voelde alleen vreugde, liefde, herinneringen en dankbaarheid.
Jullie hebben van mijn Going Home Celebration geen afscheid gemaakt, maar een viering van het leven, van vriendschap, van geloof en van liefde.
De foto's die inmiddels zijn gedeeld, laten misschien de beelden zien, maar ze kunnen niet volledig vastleggen wat ik in mijn hart heb gevoeld.
Aan iedereen die aanwezig was, die heeft geholpen met organiseren, die heeft gebeden, die heeft gezongen, gesproken, gelachen, gehuild, gekookt, gereden, gedragen en liefgehad: dank jullie wel.
Deze reis is nog niet voorbij. We lopen nog steeds samen verder. Maar gisteren hebben jullie een herinnering gecreëerd die ik voor altijd met mij mee zal dragen.
Ik houd van jullie allemaal en ik dank God dat Hij onze paden heeft laten kruisen.
Met heel veel liefde en een hart vol dankbaarheid,
Musu
Update van Musu (23 mei 2026)
Zoals eerder medegedeeld hebben de artsen twee weken geleden besloten de vroegtijdig chemokuur stop te zetten, en om de behandeling van Musu volledig te richten op pijnbestrijding via bestraling.
Afgelopen woensdagochtend is ze naar het ziekenhuis geweest voor deze pijnbestrijding behandeling. Waar dit eerst de nodige verlichting bracht, ging het later op de dag toch niet goed en is ze opgenomen in het UMC.
Afgelopen vrijdag (gisteren) is ze van het UMC naar het hospice “De Wijngaard” gegaan. Dit hospice ligt aan de Amersfoortseweg.
Het hospice is een kleinschalige zorginstelling voor mensen in hun laatste levensfase.
Als gemeente willen we om Musu heen staan, en dragen we haar op in onze gebeden. We bidden voor Musu, haar familie en voor iedereen die haar hulp, steun en zorgt verleend.
